Ναί, νέο πρόγραμμα,
με εικαστικές γεωγραφικές λεπτομέρειες
για να ανακαλύψετε
την εσωτερική γεωγραφία
του νέου Clip Art Radio.
Νέο πρόγραμμα που θα το ανακοινώσουμε αύριο
και θα ξεκινήσει τη Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου.
Σας ετοιμάζουμε πραγματικές εκπλήξεις και το εννοούμε.
Νέες φωνές, όμορφοι άνθρωποι, εξαίσιες μουσικές!!!
Ένα πρόγραμμα που δεν θα τελειώνει μόνο με τις εκπομπές,
αλλά που θα κατέβει στους δρόμους
θα ψάξει να σας βρει
να σας ακούσει
να σας αγγίξει
να σας ταξιδέψει
ως τα πέρατα της γης.
Μέχρι αύριο δείτε
μερικές από τις εκπομπές μας
ως εικόνες προθέσεων και αισθητικής.
]]>
Το ClipartRadio παρουσιάζει:
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
Την Τρίτη 4 Μαρτίου στις 10.00 μ.μ.
στη φιλόξενη ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΒΟΛΑΝΑΚΗ
Στουρνάρα 11, πλατεία Εξαρχείων,
τολμηρές μουσικές
για τολμηρούς,
όμορφους
και μοιραίους ανθρώπους
στα deck
στις 10 η Θάλεια Παπαδοπούλου
στις 12 ο Μιχάλης Τρανουδάκης
Ακούστε μας
Ζωντανά
σε μια βραδιά
κατά πρόσωπο
Είσοδος – μα και φυσικά – ΔΩΡΕΑΝ
]]>
Η θαλπωρή, ένα χάος στο άστυ αδιάβατο, γεμάτο διαδηλώσεις, σπασμένα τζάμια καρφωμένα στο τσιμέντο πόνος και πόθος κάνουν έρωτα στο διαμέρισμα με κουρτίνες κλειστές με φώτα σβηστά που αντικατέστησαν τις ελπίδες, τοίχοι που ελευθερώνουν, που μας κλειδώνουν, που μας ενώνουν στην αδράνεια που τόσο αποζητούσαμε τις μέρες που ουρλιάζαμε για λίγο χρόνο κι αυτοί άδικα μας τον στερούσαν, λέγαμε “Φως αδιάφανο οι δρόμοι προς το σπίτι”, στους λυγμούς που τόσο αγαπήσαμε σε φασαρία και ήχους που πια δε μαρτυρούν οι χαλασμένες απ’ το χρόνο φωτογραφίες που μεγαλώνουν σαν και μας και μας λυτρώνουν γιατί κι εμείς ξεχνάμε τους ήχους πίσω απ’τον φακό και δίνουμε σώμα και ψυχή στο σκελετό που άψυχα χαμογελούσε στο γυαλί και έγινε γυαλί απειροελάχιστα θλιμμένο διαβάζοντας ξόρκια από περιοδικά.
Στοιχηματίζω πως ήταν μια απ’ αυτούς τους αναλφάβητους. Δεν ήξερε τα γράμματα με τη σειρά, τα αναγνώριζε με δυσκολία, σχεδόν μυωπικά. Τα γράμματα ήταν καλλίγραμμες σκέψεις, το περίγραμμα τους γεμάτο με εν/συν/αίσθηση. Οι 5 γραμμές ήταν άγνωστες γι’ αυτή. Οι νότες ήταν τόσο naughty που ποτέ δεν της έκαναν τη χάρη να συστηθούν. Οι νότες να βουτούν σε συγχορδίες, στα majore να αιωρούνται και στα minore να βυθίζονται… Κι αυτή να βλέπει ανθρώπους να τρέχουν ξωπίσω τους να τις αιχμαλωτίσουν. Μα αυτή να επι/μένει αναλφάβητη. «ΡΕ’ σεις, ΜΗ μου μαθαίνετε μουσική. Στοιχηματίζω πως ΝΤΟυζίνες ανθρώπων τη διδάχτηκαν ΦΑνατικά κι απελπισμένα Σ’ΟΛο τον κόσμο και πάλι δεν μπόρεσαν να κλείσουν τα μάτια, όπως εγώ- και να νιώσουν το πάθος του ρυθμού, την ένταση της φωνής, το μπλε του στίχου» Στοιχηματίζω πως οι νότες είναι γράμματα- που ανήκουν στο περιθώριο- από αυτά που ένας άνθρωπος δε χρειάζεται να διαβάζει και να γράφει… για να νιώθει. artwork : Lissuin [H Σοφία Αυγερίδου παρουσιάζει
]]>
κι αυτά είναι – κατά την ταπεινή μας μουσική διακονία –
τα 100 πιο ενδιαφεροντα τραγούδια για τη χρονιά που πέρασε.
Ψάξτε τα, βρείτε τα κι ας είναι πολλά απ΄αυτά λυπημένα.
]]>
Έγαινιάζεται απόψε η έκθεση του Παναγιώτη Πέστροβα
στο Muddler Bar, Περικλέους 56, στις 8:30….
η έκθεση που έχει τίτλο ΜΑΤΙΕΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
θα διαρκέσει 3 μέρες
(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ και ΚΥΡΙΑΚΗ)
Η έκθεση αποτελείται από φωτογραφίες που αναδεικνύουν μια διαφορετική ματιά,
μια ματιά σε κάνει να αλλάζεις οπτική, μια ματιά σε οδηγεί σε όμορφες στιγμές,
περασμένες, που τις αναπολείς!
“Η αγάπη που τρέφω για το παρελθόν”, δηλώνει ο Πέστροβας, “με οδήγησε τέσσερα χρόνια πριν να ασχοληθώ
με την καταγραφή της παλιάς Αθήνας και ευρύτερα της Αττικής.
Απαθανατίζοντας τα γύψινα διακοσμητικά, τα κάγκελα, τις βαριές ξύλινες πόρτες και τα παράθυρα,
που αντέχουν ακόμα στο πέρασμα του χρόνου, έβλεπα την καλλιτεχνική δημιουργία των χεριών του ανθρώπου
και όχι μιας κατασκευαστικής μηχανής. Διέκρινα το μεράκι άξιων χεριών και όχι την τυποποίηση μιας μηχανής”.
]]>
Οι Εκδόσεις Σαιξπηρικόν και η Ομάδα Θεάτρου ars moriendi σας προσκαλούν στην performance για την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Ειρηναίου Βρούσγου «Στα ενδιάμεσα, παραμυθία», την Πέμπτη 20 Ιουνίου στις 21:30, στους Κοιτώνες του Στρατοπέδου Κόδρα στην Καλαμαριά.«Στα ενδιάμεσα, παραμυθία»
η performance.
«Φτιάχνω το χώρο, βρίσκω τον τόπο, ορίζω τις συνθήκες». Έτσι ξεκινάει το ποίημα «Οι καταστάσεις» του Ειρηναίου Βρούσγου. Μια σκέψη που καλεί(ται) να δώσει σώμα, εικόνα και πρόσωπο. Να παραστήσει και να δημιουργήσει μικρές δόσεις πραγματικότητας σε χρόνο ενεστώτα. Να φτιάξεις με τις λέξεις λόγο, ενίοτε σκηνικό. Να βρεις τους τόπους που είναι φυλαγμένες και να τους φωτίσεις τόσο όσο χρειάζεται, ώστε να μην τρομάξουν οι μορφές που κατοικούν μέσα τους. Και ύστερα να ορίσεις, να ορίσεις αυτό που αφελώς ονομάσαμε ”συνθήκες”.
Μία ξεχωριστή παρουσίαση βιβλίου, μία σκηνική μεταφορά της ποιητικής συλλογής του Ειρηναίου Βρούσγου που μόλις κυκλοφόρησε (Μάρτιος 2013) από τις Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, σας προσκαλεί να την ανακαλύψετε, μέσα από τη γνώριμη αισθητική δουλειά της Ομάδας Θεάτρου ars moriendi, σε μία διαδρομή μέσα στους χώρους του στρατοπέδου και τους τόπους της ποίησης.
Ταυτότητα της performance:Σκηνοθεσία: Θάνος ΝίκαςΚείμενα: ποιητική συλλογή Ειρηναίου Βρούσγου «Στα ενδιάμεσα, παραμυθία»Εισηγητές: Γιώργος Αλισάνογλου, Αλέκα Θεολόγου, Πηνελόπη ΧατζηδημήτριουΣτην περφόρμανς συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Παναγιώτης Γαβρέλας, Αλέκα Θεολόγου, Δημήτρης Κίτσος, Θάνος Νίκας, Μαριαλένα Παπατριανταφύλλου, Κατερίνα Συναπίδου, Καλλιόπη Φωτιάδου, Σπύρος ΧατζηαγγελάκηςInfo:Χώρος: Κοιτώνες, Γ’ Κτίριο του πρώην Στρατοπέδου Κόδρα, (Τέρμα της οδού Σοφούλη) ΚαλαμαριάΗμέρα και ώρα της performance: Πέμπτη 20 Ιουνίου στις 21:30Είσοδος Ελεύθερη artwork : Amy Hamilton
]]>
Ξημέρωσε μια μαύρη μέρα. Χτές στις 23:15 έσβυσε το σήμα της ΕΡΤ σε όλη την Ελλάδα. Σκεπτόμαστε, αναπνέουμε, λυπόμαστε και αντιδρούμε.
Σαν στάση στοιχειώδους αξιοπρέπειας κι αυτοσεβασμού, τα πολιτιστικά sitesClipartRadio, Cine7 & Bibliopthequeσήμερα σιωπούμε.
ToClipartRadio σήμερα , θα αναμεταδίδει την «Φωνή» των «πρώην» Εργαζόμενων στην «πρώην» ΕΡΤ και σας καλούμε να κάνετε κι εσείς, ότι περνάει απ΄το χέρι σας και το φιλότιμό σας, ώστε να μη μιλάμε αύριο για μια «Πρώην» πατρίδα.
και σας θυμίζουμε , κάτι που μας θύμισε ο ποιητής Βασίλης Λαλιώτης :
Όποιος αρνείται να δώσει τη μάχη τώρα
θα την δώσει αργότερα
με δυσμενέστερες γι αυτόν συνθήκες
[Νικολό Μακιαβέλι]
]]>
Το «περιστατικό» ήταν ένας γεράκος, που ήρθε στα επείγοντα νωρίς το πρωί, υποβασταζόμενος από δύο γείτονες. Έπεσε μέσα στο σπίτι του και μάλλον είχε σπάσει το πόδι του. Σημείωση : ο γεράκος ήταν διαβητικός. Και είχε και μια μικρή καρδιακή ανεπάρκεια.
Οι ακτινογραφίες έδειξαν το προφανές. Συντριπτικό κάταγμα στην κνήμη. Έπρεπε να μπεί το συντομότερο χειρουργείο.
Μα, ήταν γέρος, διαβητικός, ελαφρά καρδιοπαθής. Ήτανε καλοκαίρι, θα ξεκινούσανε σύντομα οι άδειες, απαιτούνταν για την επέμβαση πολλά και ακριβά υλικά και ένας άριστος χειρουργός.
Συν τοις άλλοις ο γεράκος υπήρξε κακός και οχληρός γείτονας όπως κατέθεσαν οι συνοδοί του. Και σκληρόκαρδος άνθρωπος.
Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες, αποφασίστηκε ότι για το δικό του το καλό, καλύτερο ήταν να του κόψουν το πόδι. Για να μην κάνει στο μέλλον γάγγραινα. Για να να μην επιβαρυνθεί το ΕΣΥ. Για να μην υπάρξουν τυχόν επιπλοκές. Για να ξεμπερδεύουν μ’ αυτόν μια ώρα αρχύτερα. Δεν τον έβαλαν καν στο χειρουργείο. Στα Εξωτερικά Ιατρεία και με δίχως νάρκωση έκοψαν το σπασμένο μέλος. Αντιβίωση χρειάστηκε. Ευτυχώς υπήρχε πληθώρα από γενόσημα. Που ήταν φθηνά.
Κι ας αναγράφανε στο συνοδευτικό σημείωμα άπειρες παρενέργειες. Άλλωστε, εάν συνέβαινε κάτι, ποιος θα το μάθαινε; Και ποιος θα μπορούσε να συσχετίσει την επιπλοκή με τη θεραπεία; Σας είπα ήταν κακός άνθρωπος. Υπήρχε αξιόμαχο άλλοθι για τη συνέχεια που θα ακολουθούσε.
Ο γεράκος την ίδια μέρα κιόλας επέστρεψε στο σπίτι του. Αυτό σημαίνει «έξυπνη» πολιτική. Ελάχιστο κόστος, μεγάλο κέρδος.
Διάβασα πολλά εμπαθή status και σχόλια για την ΕΡΤ. Για τα λαμόγια με τους παχυλούς μισθούς. Για τα ρουσφέτια. Για τους υπαλλήλους που τα «έξυναν». Για τον υποχρεωτικό λογαριασμό στη ΔΕΗ.
Το παραπάνω παράδειγμα – που ευτυχώς ακόμα – λειτουργεί σαν μια σκληρή αλληγορία ίσως μας βάλει να σκεφτούμε :
Γιατί όχι εξυγίανση αλλά κόψιμο; Γιατί τώρα; Γιατί με τον συγκεκριμένο τρόπο; Τι κρύβεται πίσω από αυτό; Σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες παθήσεις της χώρας, τι συνέπειες μπορεί να έχει;
Ποιος ωφελείται; Ποιος «φιμώνεται» ουσιαστικά; Τι καταλύεται στη χώρα; Κι αν τώρα είναι η ΕΡΤ αύριο τι έχει σειρά;
Κι εξάλλου εάν σε σπρώξουν μία και δεν αντιδράσεις, αν σε σπρώξοουν δύο και δεν αντιδράσεις, αν σε σπρώξουν τρεις…πόσο μακριά θαρρείς πως είναι ο γκρεμός από τα πόδια σου;
Οι διαφωνούντες φίλοι που εμμένουν στα ποδοσφαιρικού τύπου σχόλια και στο διαχωρισμό καλών και κακών υπαλλήλων θα χαρώ να με διαγράψουν. Επικίνδυνοι άνθρωποι δεν είναι μόνο οι φασίστες αλλά και οι μη σκεπτόμενοι. Δεν περισσεύει καιρός για τίποτα άλλο. Παρά μόνο για δράση.</span></address>
1) Η κυβερνηση εκλεισε την ΕΡΤ με συνοπτικες διαδικασίες και δίχως καν να θέσει ψήφισμα στη Βουλή αν και, υποθετικά, το ποσοστό της δεν είναι αρκετό για να δικαιολογεί τέτοια αντίδραση. Κοινως, αντισυνταγματικά.
2) Πολλοί χάρηκαν με αυτό. Ο λογος; Οι τύποι στην ΕΡΤ (θεωρητικά – το λέει και ο Τράγκας) έβγαζαν περισσότερα από τους ίδιους. Άλλος λόγος δεν υπάρχει.
3) Είναι πολυ πιθανον ολο αυτό να είναι ένα κόλπο για να ξαναπάμε σε εκλογές και ο Αντωνάκης να τζογάρει για ένα καλό ποσοστό. Λέω “πολυ πιθανον” γιατι το ακουω απο σοβαρότατους αναλυτές. Γιατι εγω ο ίδιος δεν το αντιλαμβάνομαι. Πόσα τριπάκια πρέπει να κατεβάσει κανείς για να πιστεψει σε ανοδο του ποσοστού της ΝΔ; Μονο τους ναζί βλέπω να ανεβαίνουν – αντε ίσως και το ΣΥΡΙΖΑ λογω κατακραυγής.
4) Ο φορος παραμένει. Απο κει που πληρωναμε “τελη για ΕΡΤ” τωρα θα πληρωνουμε “τέλη για το τέλος της ΕΡΤ” (αυτο για τους 2-3 ελαφρόμυαλους που πίστεψαν πως θα τους ερχεται μικρότερος ο λογαριασμός της ΔΕΘ).
5) Το πολύτιμο αρχείο της ΕΡΤ παει περίπατο. Εδώ το αθλητικο της αρχείο ειχε πουληθει κατά 50% σε ιδιοκτήτη ιδιοτικού σταθμού πριν λίγο καιρό. Ο ίδιος ενδιαφέρεται και για όλο το αρχείο που μέχει πριν λιγες ωρες υπηρχε διαδικτυακά και είχε πληρωθεί από εμας τους ίδιους.
6) Ο διχασμός είναι στο αίμα μας. Το εχασα κι εγω, συνηθως ειμαι πιο ψύχραιμος απεναντι στην (καθαρη) κακία των άλλων. Αυτοί όμως που δεν αντιλαμβάνονται τα παραπανω και το μονο που κάνουν ειναι να χαμογελούν χαιρέκακα, ας συνειδητοποιήσουν πως οι μονοι υποστηρικτές τους είναι η ΧΑ. Οι τελευταίοι σαφως και εχουν τους λόγους τους.
7) Μεγαλωσα με αναλυσεις του Μπακο και ταινιες που κανενα ιδιωτικο κανάλι δε θα επαιζε ποτέ (και μεχρι το τελος της ΕΡΤ, τετοιες ταινιες προγραμματιζε – περιμέντε εσεις να δειτε το Βασιλιά και τους Απόντες στο Star), κατι υπεροχα παιδικα σηριαλ, συνεντευξεις και παρουσιασεις του Παρασκηνιου και του Μονογράμματος, μηκρομηκάδικα αριστουργηματα που γεμιζαν τα κενα των προγραμματων. Επίσης δούλεψα για λίγο καιρο στην ΕΡΤ σκηνοθετόντας, μοντάροντας και παρουσιάζοντας making off ελληνικών ταινιών – πρότεινα και ταινιες προς αγορα. Τα λεφτά δεν αντιστοιχούσαν στον όγκο δουλειάς, που κι αυτή κράτησε λίγο. Προλαβα όμως να γνωρίσω ένα μέρος γεμάτο θησαυρούς. Και ανθρωπους επαγγελματίες που πίστευαν αυτό που εκαναν. Και αλλους που οκ, δε θα επρεπε να εργαζονται καν, οπως σε καθε οργανισμο. Το που αυτοί οι θησαυροι όμως θα καταλήξουν, είναι ένα ζήτημα που δεν απασχολεί κανέναν εξυπνάκια. Κρίμα.
]]>